Tiyatro terimi olarak Meydancı: Anadolu köy oyunlarında oyunları düzenleyenlere verilen adlardan biri.
Tasavvufi-Tasavvuf terimi olarak Meydancı: Dergâhtaki meydan hizmetlerine bakan, mukabele yapılacağı zaman şeyhin postunu semahanede yere seren, âyinden sonra kaldıran, yemek ve mukabele vaktini kuralına göre duyuracak dervişe sala vermesini emreden görevliye Meydancı veya Meydancı Dede, yardımcısına da "Meydancı Yamağı" denir. Mevlevî tekkelerinde "İç Meydancı" ve "Dış Meydancı" diye iki türlü meydancı olurdu, iç Meydancı mutfak işlerine, Dış Meydancı da mutfak dışındaki işlere bakardı.
Benzer Tasavvufi-Tasavvuf Terimleri:
- Tefrika
Arapça, ayrılık demektir. Dünyaya, masivaya dalmak, cem'den uzak kalma
- Salih
Arapça, istikamet ve iyilik sahibi dürüst kimseye denir.
- Telef
Arapça, helak olmak, heder olmak demektir. Telef, ölümden ibarettir. Ö
- Derviş
Farsça. Fakir, dilenci, dünyadan yüz çeviren, kendini Allah'a veren ki
- Adem
Arapça, Vücud'un zıddı olup yokluk manasına gelir.
- Fakîr
Arapça, mala ihtiyacı olan kişi demektir. Fakir, fena fillâh makamında
- Şerbetlemek
Yılan ve zehirli hayvanların zararından korunmak üzere, ocak adı veril
- Üryan
Arapça, çıplak demektir. Tasavvuf düşüncesindeki, "çıplak geldik hiç b
- Fenafillah (Fena Fi'llah)
Arapça, Allah'ta fani olmak demektir. Kulun zât ve sıfatının, Allah'ın
- Kâbe
Yeryüzünde Allah'a ibadet edilmek üzere inşa edilmiş olunan ilk mâ'bed
