Tarih terimi olarak Pençik: 1- İşçi, hizmetçi.
2- Osmanlı Devleti'nin kuruluş döneminde savaşta elde edilen esirlerin beşte birinin devlete verilmesi ve bunların asker olarak kullanılması.
2- Osmanlı Devleti'nin kuruluş döneminde savaşta elde edilen esirlerin beşte birinin devlete verilmesi ve bunların asker olarak kullanılması.
Osmanlıca terimi olarak Pençik: Asker yetiştirmek için savaş esirlerinden beşte bir oranında ayrılan acemi oğlan adaylarına verilen ad.
Benzer Osmanlıca Terimleri:
- Ağyar
Yabancı insan manasında kullanılan Arapça bir tabirdi. "Gayr" kelimesi
- Düyun-u Umumiye İdaresi
Genel Borçlar İdaresi.
- Darüşşafaka
Eski "Cemiyet-i Tedrisiye-i İslamiye"(İslami Eğitim Cemiyeti) tarafınd
- Bimarhane
Akıl hastanesi.(Tımarhane)
- Mezhep
Bir dinin görüş ve anlayış ayrılıkları nedeniyle ortaya çıkan kollarda
- İzam
Bir yerin büyüğü, büyük kişi, yönetici.
- Arz Odası
Padişahların devlet büyüklerini ve yabancı elçileri kabul edip dinledi
- Medrese
1- Gelenek ve görenekçi usullerle eğitim yapan ve özellikle din ve huk
- Akçe
Osmanlı Devletinin para birimi olup gümüşten yapılırdı.
- Celep
İstanbul'un et ihtiyacını karşılayan tüccarlar.
