Osmanlıca terimi olarak Bina Emini: Osmanlılarda büyük ve resmi binalar yapılırken, inşaat masraflarını tutan, malzemeyi satın alan ve ustalarla işçilerin ücretlerini ödeyen, biri katip diğeride Ruznameci (Muhasebeci) olmak üzere iki yardımcısı bulunan görevli.
Benzer Osmanlıca Terimleri:
- Aşar
Toprak ürünlerinden alınan onda bir oranında vergi. 1925'te kaldırıldı
- Âmme emlakı
Kamu taşınmaz malları.
- Ağa
Eskiden yüksek mevki sahipleri hakkında kullanılan bir tabirdi. Bilhas
- Namazgâh (Musalla)
Yerleşim alanları dışında yoldan gelip geçenlerin ibadetlerini yapabil
- Kakmacılık
Keresteyi birbirine bağlı motifler koyarak işleyen kimselerin yaptığı
- Alem
Sancak ve bayrak için kullanılan genel bir tabirdi. Kamus-ı Türkî'de a
- Ahi Babalık
Debbağlar (dericiler) ve saraçlar gibi esnafın başlarındaki adamlara v
- Yurtluk
Büyük köşk, malikane, bir yerin gelirinin ömür boyu bir kimseye tahsis
- Taassup
Bağnazlık, körü körüne bağlılık.
- Şeyhülislam
Divana katılan fakat oy kullanmayan şeyhülislamın protokoldeki sırası
