Türkçe-Dil Bilgisi terimi olarak Ana Dil: 1. Bugün ses yapısı, şekil yapısı ve anlam bakımından birbirinden az çok farklılaşmış bulunan dil veya lehçelerin, kök bakımından bilinmeyen bir tarihte birleştikleri ortak dil. Ana Türkçe, Ana Moğolca, Ana Altayca, Roman dillerine kaynaklık eden Latince gibi. Başlıca dünya dilleri, sayıları sınırlı birtakım eski ana dillerin zaman içinde lehçeler ve müstakil diller halinde dallanarak farklılaşmasından oluşmuştur.
2. Aynı kökten gelen çeşitli dillerin varsayılan kaynağı. Bugünkü Türk lehçeleri, eski bir anadilden doğarak gelişmiştir.
2. Aynı kökten gelen çeşitli dillerin varsayılan kaynağı. Bugünkü Türk lehçeleri, eski bir anadilden doğarak gelişmiştir.
Benzer Türkçe-Dil Bilgisi Terimleri:
- Uzun Hece
İçinde "â, î"gibi uzun ünlü bulunan hece. Ünlüsü uzun olan hece: ā
- Galeri
Sanat yapıtlarının ya da herhangi bir ürünün sergilendiği salon.
- Kalın Ünlü
Ağız boşluğunun arka kısmında oluşan" a, ı, o, u"ünlüleri.
- Ahenk
Uyum
- Birinci Çoğul Kişi
Sözü söyleyen kişiler. Biz kişisi.
- İyelik Ekleri
Adın karşıladığı nesnenin bir şahsa veya nesneye ait olduğunu belirten
- Geniş Zaman Kipi
Fiilin sürekli olarak yapıldığını, halen yapılmakta olduğunu veya yapı
- Manzume
Genellikle ölçülü, uyaklı yazılmış, koşuk, neşide.
- Ulama
Ünsüz harfle biten sözcüğün son ünsüz harfinin kendisinden sonra gelen
- Kök
Bir sözcüğün üzerinde bulunan bütün ekler atıldığında anlamlı olarak k
