Türkçe-Dil Bilgisi terimi olarak Ana Dil: 1. Bugün ses yapısı, şekil yapısı ve anlam bakımından birbirinden az çok farklılaşmış bulunan dil veya lehçelerin, kök bakımından bilinmeyen bir tarihte birleştikleri ortak dil. Ana Türkçe, Ana Moğolca, Ana Altayca, Roman dillerine kaynaklık eden Latince gibi. Başlıca dünya dilleri, sayıları sınırlı birtakım eski ana dillerin zaman içinde lehçeler ve müstakil diller halinde dallanarak farklılaşmasından oluşmuştur.
2. Aynı kökten gelen çeşitli dillerin varsayılan kaynağı. Bugünkü Türk lehçeleri, eski bir anadilden doğarak gelişmiştir.
2. Aynı kökten gelen çeşitli dillerin varsayılan kaynağı. Bugünkü Türk lehçeleri, eski bir anadilden doğarak gelişmiştir.
Benzer Türkçe-Dil Bilgisi Terimleri:
- Cümle
1- Bir duygu, düşünce veya isteği kısaca bir yargıyı bildiren sözcük d
- Birleşik Sözcük
Ses düşmesi, ses türemesi, sözcük türü kayması veya anlam kayması bakı
- Topluluk Sayı Sıfatı
Asıl sayı sıfatlarına gelerek belirttikleri nesneler arasında yakınlık
- Zarf Tümleci
Cümlede yüklemin anlamını zaman, tarz, ölçü, yer, yön vb. bakımlardan
- Sözcük
Bir kavram birimidir. Bir varlığın, bir nesnenin ya da bir durumun zih
- Yardımcı Eylem
Ad soylu sözcüklerin veya bazı eylemsilerin eylem gibi kullanılmaların
- Edilgen Fiil
İşi yapan gerçek bir öznenin bulunmadığı fiillerdir. Bu tür fiillerde
- Betimleme
Tasarlama, bir şeyi sözle ya da yazıyla anlatma, göz önünde canlandırm
- Eş Sesli Kelime
Söyleniş ve yazılışları birbirinin aynı olup da anlamları ve gösterdik
- Uzun Hece
İçinde "â, î"gibi uzun ünlü bulunan hece. Ünlüsü uzun olan hece: ā
