Türkçe-Dil Bilgisi terimi olarak Kök: Bir sözcüğün üzerinde bulunan bütün ekler atıldığında anlamlı olarak kalabilen en küçük parçadır. Örnek : Bal, kaş, göz, el
Biyoloji terimi olarak Kök: Bitkinin toprak altında kalan kısmıdır. Bitkiyi toprağa bağlar. Gövdenin boşlukta gelişmesine yardımcı olur. Topraktan su ve suda çözünmüş madensel tuzların alınmasını sağlar. Bazı bitkilerde de yedek besin depo eder.
Kimya terimi olarak Kok: Taş kömürünün havasız ortamda ısıtılmasıyla oluşan madde.
Tarih terimi olarak Kök: (Eski Türkler'de) Gök rengi, gökyüzü, mavi, lacivert, yeşil, hava, sema.
Kimya terimi olarak Kök: İyon hâlindeki atom grubu.
Ağız ve Diş Sağlığı terimi olarak Kök: Dişi çeneye bağlayan diş yapısı.
Benzer Ağız ve Diş Sağlığı Terimleri:
- İnterdental
Diş arası. Dişlerin ara yüzeyleri.
- Eksizyon
Bir dokunun çıkartılıp atılması.
- Distal
Ağzın orta çizgisinden uzağa bakan diş yüzeyleri.
- Okluzal Travma
Dişleri sıkma, gıcırdatma gibi, dişlere fazla baskı uygulandığı zamanl
- İdiopatik
Oluşumunda bir sebeb gösterilemeyen.
- Kesici Dişler
Ağzın ön tarafında bulunan kesmeye ya da kemirmeye yarayan dişler.
- Kök
Dişi çeneye bağlayan diş yapısı.
- Kabartı
Damak ya da alt çene üzerindeki kemiksi şişlik.
- Isırma
Üst ve alt dişlerin bir araya nasıl geldikleri; oklüzyon olarak da bil
- Topikal
1. Enfekte olmuş bir bölgeye doğrudan tedavi uygulanmasıyla ilgili.
