Türkçe-Dil Bilgisi terimi olarak Kök: Bir sözcüğün üzerinde bulunan bütün ekler atıldığında anlamlı olarak kalabilen en küçük parçadır. Örnek : Bal, kaş, göz, el
Biyoloji terimi olarak Kök: Bitkinin toprak altında kalan kısmıdır. Bitkiyi toprağa bağlar. Gövdenin boşlukta gelişmesine yardımcı olur. Topraktan su ve suda çözünmüş madensel tuzların alınmasını sağlar. Bazı bitkilerde de yedek besin depo eder.
Kimya terimi olarak Kok: Taş kömürünün havasız ortamda ısıtılmasıyla oluşan madde.
Tarih terimi olarak Kök: (Eski Türkler'de) Gök rengi, gökyüzü, mavi, lacivert, yeşil, hava, sema.
Kimya terimi olarak Kök: İyon hâlindeki atom grubu.
Ağız ve Diş Sağlığı terimi olarak Kök: Dişi çeneye bağlayan diş yapısı.
Benzer Ağız ve Diş Sağlığı Terimleri:
- Kalıp
Bir çalışma kalıbı çıkarmak amacıyla yumuşak malzemeden bir ya da birk
- Oral Boşluk
Ağız.
- Bifurksyon
İki dala ayrılma yeri.
- Benign
İyi huylu.
- Mandibula
Alt çene kemiğini oluşturan, yüzdeki en uzun ve tek hareket ettirilebi
- Erupsiyon
Dişlerin diş etinden yüzeye çıkması. Diş çıkarma.
- Kanin
Ön dişler ile azı dişleri arasında yer alan sivri konik dişlerdir. Köp
- Sert Damak
Ağzın üst tarafındaki kemikli bölüm, damak.
- Ataşman Seviyesi
Periodontal liflerin ataşman seviyesinin sayısal ölçümüdür. Genellikle
- Süt Dişi
Bebek dişleri.
