Tarih terimi olarak Alaylı: Osmanlı Dönemi'nde mektepten değilde çekirdekten yetişen askerlere denir.
Osmanlıca terimi olarak Alaylı: Eskiden mektep mezunu olmayan, askerlikten yetişen zabitler hakkında kullanılan bir tabirdi. Mecazen, mektep görmeyip bir kalemde usta-çırak ilişkisiyle yetişen, iş öğrenen memurlar hakkında kullanılırdı. Alaylı kelimesi ayrıca gösterişli, saltanatlı, debdebeli manalarını da ifade etmekteydi.
Benzer Osmanlıca Terimleri:
- Şahi
Büyük top.
- Malikane
Yurtluk.
- Hars
Tarla sürme, kültür
- Ayan
Osmanlı Devletinde bir bölgenin ileri gelenleri, eşraf, toprak ağası.
- Mahfil
Bir mekânda belirli kişi ya da topluluklar için ayrılmış bölümler. Hün
- Alem
Sancak ve bayrak için kullanılan genel bir tabirdi. Kamus-ı Türkî'de a
- Aşar
Toprak ürünlerinden alınan onda bir oranında vergi. 1925'te kaldırıldı
- Alay Arabası
Alaylarda padişahların bindikleri arabaya verilen addı. Buna "saltanat
- Akın
Keşif, tahrip veya yağma maksadıyla ecnebi memleketlerine yapılan aske
- Haraç
Müslüman olmayanların ödemekle yükümlü oldukları, toprak mülkiyetine d
