Edebiyat terimi olarak Vecize: Söyleyeni belli, kısa, anlamlı söz. Özdeyiş diye de bilinir. Bireysel ya da toplumsal bir ilke, bir görüş, bir kanıyı en kısa yoldan anlatır. Yaşam deneyimine ve gözleme dayanır. Vecizeler bağımsız yazıldığı gibi, bir eserin içinde dağınık da bulunabilir. İslam büyüklerinin bu tür sözlerine kelam-ı-kibar denir. Vecize önce eski Yunan edebiyatında yazılmıştır. Klasizm edebiyatı döneminde, Larochefoacauld'ın Maximes (Vecizeler) adlı eseriyle Avrupa'ya gelmiştir.
Benzer Edebiyat Terimleri:
- Fahriye
Kasidede, divan şairinin kendisini övdüğü bölüm.
- Ünsüz Uyumu
Bir sözcükteki ünsüzler arasında görülen benzeşime verilen addır.
- Açıklık
Bir metinde belirtilmek istenen duygu ve düşüncelerin kolay, anlaşılır
- Muvazene (Ölçülü, Dengeli)
Nesirde seci, nazımda kafiye yerindeki sözcüğü yalnız vezin bakımından
- Tema
Öğretici veya edebî bir eserin bütününde (özellikle şiirde) işlenen ko
- Acaib-i Seb'a-i Alem
Dünyanın Yedi Harikası.
Piramitler/ Mısır, Asma Bahçeler/ Babil, Art
- Neoklasizm
20. yüzyıl başlarında Simgeciliğe bir tepki olarak doğan klasik beğeni
- Edebî Dönem
Edebiyatın kendine has şekil ve içerik özellikleriyle birbirinden ayrı
- Dekanlık
Edebiyatı soysuzlaştırdıkları öne sürülen sanatçı ya da akımlara veril
- Epigram
Eski Yunan'da mezar taşlarına yazılan kısa ve epik nazım şekli. Romalı
