Tarih terimi olarak Osmanlıca: XIII.-XX. yüzyıllar arasında Anadolu'da ve Osmanlı İmparatorluğu'nun yayıldığı bütün ülkelerde yazın ve yazışma dili olarak kullanılan, özellikle, XV: yüzyıldan sonra Arapçanın ve Farsçanın aşırı ölçüde etkisinde kalarak Türkçe, Arapça ve Farsçadan oluşan yapay bir dil durumuna gelmiş olan Türkçeye verilen ad.
Benzer Tarih Terimleri:
- Müderris
Medreselerde (üniversitelerde) en yüksek rütbeli öğretim üyesi. (Bugün
- İdadi
Bugünkü liselere denk olan, 1883 yılında açılan ve öğrencileri yüksek
- Baharat Yolu
Ümit Burnu'nun bulunmasına kadar yoğun olarak kullanılan geleneksel ke
- İcazet Almak
Osmanlı Devleti'nde Medrese öğrenimini bitirerek diploma almak.
- İstenci
Dilenci.
- Anayasa Mahkemesi
Yasaların anayasaya uygunluğunu denetlemekle görevlien yüksek yargı or
- Aphrodite
Eski Yunan'da güzellik ve aşk tanrıçasıdır.Sembolü güvercin olup, Eski
- Cumhuriyetçilik
Atatürkçülüğün altı temel ilkesinden biridir. Egemenliğin, yani karar
- Kurultay
Eski Türklerde devlet işlerinin görüşüldüğü kurul.
- Bec
Avusturya'nın başşehri Viyana'ya Osmanlıların verdiği ad.
