Tarih terimi olarak Osmanlıca: XIII.-XX. yüzyıllar arasında Anadolu'da ve Osmanlı İmparatorluğu'nun yayıldığı bütün ülkelerde yazın ve yazışma dili olarak kullanılan, özellikle, XV: yüzyıldan sonra Arapçanın ve Farsçanın aşırı ölçüde etkisinde kalarak Türkçe, Arapça ve Farsçadan oluşan yapay bir dil durumuna gelmiş olan Türkçeye verilen ad.
Benzer Tarih Terimleri:
- Nakit
Para, akçe.
- Mabeyn (Mabeyin)
1- Padişah sarayının selâmlık dairesi için kullanılan deyim.
2- Har
- İstihsal
Üretme, çıkarma, elde etme.
- Devalüasyon
Paranın değerinin düşürülmesi. Tağşiş.
- Miralay
Albay
- Rütbe
Askerlere, devlet memurlarına ya da halktan bazılarına ve Topçu Başıla
- Padişah
Osmanlı İmparatorluğu'nda hükümdarlara verilen san, unvan. Büyük İmpar
- Popülizm
Halkla ilgili her şeyi yüceltme eğilimi ve tutumu.
- Baltacı
Padişah sarayının dış hizmetlerinde kullanılan görevlilere verilen unv
- Kesif
Yoğun.
