Tarih terimi olarak Osmanlıca: XIII.-XX. yüzyıllar arasında Anadolu'da ve Osmanlı İmparatorluğu'nun yayıldığı bütün ülkelerde yazın ve yazışma dili olarak kullanılan, özellikle, XV: yüzyıldan sonra Arapçanın ve Farsçanın aşırı ölçüde etkisinde kalarak Türkçe, Arapça ve Farsçadan oluşan yapay bir dil durumuna gelmiş olan Türkçeye verilen ad.
Benzer Tarih Terimleri:
- Tamgaçı
Göktürkler'de mühürdar. Damga vuran.
- Kölemen
Çerkez kölelerden ve bunların soyundan gelenlerde, Kıpçak Türklerinden
- Havari
Hz. İsa'nın peygamberliğine inanan on iki kişiden her birine verilen i
- Tophane
Top yapılan yer. Top fabrikası.
- Merci
Başvurulacak yer veya makam.
- Tasavvur
Göz önüne getirme, hayal etme, zihinde canlandırma.
- Haricilik
İslam tarihinde ortaya çıkan ilk mezheptir. 656 yılında yapılan Sıffi
- Pir
Bir tarikat veya sanatın ilk kurucusu. Herhangi bir konuda tecrübeli.
- Hümanizm (İnsancılık)
XIV. yüzyılda Avrupa'da, ortaçağ'ın skolastik düşüncesine karşı doğa
- Hades
Eski Yunan'da yer altı tanrısıdır. Sembolü, görünmezlik başlığıdır.
