Müzik-Dans terimi olarak Oratoryo (İt.): Kutsal konulu bir metin üstüne çalgılar, koro ve solistlerce seslendirilmek için yazılmış, sahnelenmeyi gerektirmeyen tür. Çeşitli konuları içeren düzenli eserlerin koro ve orkestra için bestelenmiş şekli. Oratoryonun konularının genelini dini eserler oluşturur. Eski müzik sanatının en önemli kollarından biridir. Operanın doğmasında önemli rol oynamış, sonraları yerini tamamıyla bu sanata bırakmıştır. Oratoryo solo parçaları koro ve orkestrayla orijinal bir etki yaratır. Eski oratoryonun ustası Händel'dir. Sonraları geçen yüzyılın başında Haydn'ın yazdığı "yaradılış" ve "Mevsimler" oratoryoları bu türün şaheseri olmuşlardır. Romantik bestecilerden; Liszt, C. Franck Elgar, Bruch, Pfitzner oratoryo bestelemişlerdir. Oratorio (İt.).
Benzer Müzik-Dans Terimleri:
- Bouffe (Fr.)
Komik. Buffo: Komik erkek karakter.
- Nim Hicaz
Türk müziğinde dizeğin üçüncü aralığındaki do diyez 4 koma sesi.
- Kaba Buselik
Türk müziğinde "si" perdesinin adı.
- Fugato
Füg kuralları ile yazılmış müzik parçası.
- Şarkı Döngüsü
Genellikle temalarına göre gruplanan biri dizi şarkı.
- Ritm (Ritim)
Zaman içinde varolan müziğin yine zaman içinde belirtilmesi. Ritim müz
- Grave (İt.)
Ciddi, Çok yavaş, ağırbaşlı tempoda.
- Tone (İng.)
Ses. Ton.
- Duate
Parmak numarası.
- Romantik
Müzik, sanat ve edebiyatta bir dönem (daha çok 1800'ler ve 1900'lerin
