Müzik-Dans terimi olarak Oratoryo (İt.): Kutsal konulu bir metin üstüne çalgılar, koro ve solistlerce seslendirilmek için yazılmış, sahnelenmeyi gerektirmeyen tür. Çeşitli konuları içeren düzenli eserlerin koro ve orkestra için bestelenmiş şekli. Oratoryonun konularının genelini dini eserler oluşturur. Eski müzik sanatının en önemli kollarından biridir. Operanın doğmasında önemli rol oynamış, sonraları yerini tamamıyla bu sanata bırakmıştır. Oratoryo solo parçaları koro ve orkestrayla orijinal bir etki yaratır. Eski oratoryonun ustası Händel'dir. Sonraları geçen yüzyılın başında Haydn'ın yazdığı "yaradılış" ve "Mevsimler" oratoryoları bu türün şaheseri olmuşlardır. Romantik bestecilerden; Liszt, C. Franck Elgar, Bruch, Pfitzner oratoryo bestelemişlerdir. Oratorio (İt.).
Benzer Müzik-Dans Terimleri:
- Dönem
"Period" Avrupa Sanat Müziğinde bir eserin çoğunlukla sekiz ölçüden ol
- Ars Antiqua (Lat.)
14. Yüzyıl içinde "Eski Sanat" olarak tanımlanan sanatsal eğilime veri
- Albinoni
Albinoni 1671-1750 yılları arasında yaşayan ve senfoni üslubunun hazır
- Jubilate (Lat.)
Hıristiyanlıkta Paskalya'dan sonraki üçüncü pazar günü söylenen ve sev
- Orff Çalgıları
Alman besteci Carl Orff'un hareket ve müziği bütünleştiren bir müzik e
- Opera (İt.)
Yapıt (eser). Müzikli sahne oyunu.
- Gam
Bir sesten başlayıp, o sesin oktavında sona eren ses dizisidir. Kalın
- Yeden
Sansibl. Karar sesinden önceki nota. Dizide yedinci derecedeki ses. Bi
- Anacrouse
Eksik ölçü.
- Tema
1- Bir bestede başlıca müzikal fikir ya da konu. İlk çok ses yazısında
