Müzik-Dans terimi olarak Oratoryo (İt.): Kutsal konulu bir metin üstüne çalgılar, koro ve solistlerce seslendirilmek için yazılmış, sahnelenmeyi gerektirmeyen tür. Çeşitli konuları içeren düzenli eserlerin koro ve orkestra için bestelenmiş şekli. Oratoryonun konularının genelini dini eserler oluşturur. Eski müzik sanatının en önemli kollarından biridir. Operanın doğmasında önemli rol oynamış, sonraları yerini tamamıyla bu sanata bırakmıştır. Oratoryo solo parçaları koro ve orkestrayla orijinal bir etki yaratır. Eski oratoryonun ustası Händel'dir. Sonraları geçen yüzyılın başında Haydn'ın yazdığı "yaradılış" ve "Mevsimler" oratoryoları bu türün şaheseri olmuşlardır. Romantik bestecilerden; Liszt, C. Franck Elgar, Bruch, Pfitzner oratoryo bestelemişlerdir. Oratorio (İt.).
Benzer Müzik-Dans Terimleri:
- Tuşe
Vuruş, dokunu. Touche (Fr.).
- Entonasyon
Doğru tonlama. Ses yüksekliğinin ve derecelerinin uyumlu denetimiyle t
- Kromatik
1- İsimleri aynı seslerin yarım ton ara ile dizilmeleri.
2- Skalada
- Akordiyon
Hava etkisiyle ses veren, körüklü ve klavyeli çalgı. Çoğunlukla dans o
- Air Tracks
Eller yerde,ayak ve bacaklari yere degdirmeden dönmek.
- Türkü
Halkın ezgi ile söylediği her türlü deyiş, en tanınmış, köklü, yaşayan
- Ungherese, Hongroise
Macar tarzında.
- Legato\Tenuto( - )
Üzerine konulduğu notanın belirgin bir şekilde ifade edilebilmesi için
- Piano, Pianissimo (İt.)
Hafif, yumuşak çok hafif, çok yumuşak.
- Devr-i Hindi
Türk müziğinde kullanılan yedi zamanlı bir usul.
