Arkeoloji terimi olarak Manicilik: M.S. III. yüzyılda, İranlı din reformcusu Mani tarafından kurulan dine verilen ad. Zerdüştçülükteki ikincilliği daha da ileri götürerek, bütün maddi ve bedensel olan şeyleri kötü diye niteleyerek reddetmiştir. Bu dine inananlar bir yanda katı bir cinsel oruç uygulayan seçkin zümre ile öte yandan evlenmelerine ve dünyada kanaatkârlıkla yaşamalarına izin verilen sıradan üyelere ayrılıyorlardı. Manicilik M.S. VI. yüzyılda Hıristiyanlık tarafından ezilmiştir.
Benzer Arkeoloji Terimleri:
- Anadolu İon Kaidesi
Altta bir Plinthos üzerinde spira ve en üstte de bir torustan(topuk) o
- Akropol
"Akro" (yüksek) ve "polis" (şehir) kelimelerinden türetilmiş akropol k
- Gerusia
Sparta'da otuz kişiden oluşan yaşlılar danışma meclisine verilen ad.
- Allogenler
Eski Yunan kentlerinde yaşayan ve kölelerden daha fazla, fakat yurttaş
- Stadion (Stadium)
1- Antik Yunan ve Roma'da atletizm sporu için kullanılan, etrafında ot
- Satraplık
Perslerin işgal ettiği topraklarda yerel halktan güvenilir kişileri ba
- Kyma Reversa (Lesbos Kymatıonu)
Üstteki dışbükey bölümü çıkıntı yapan dalgalı bir korniş. Çoğunlukla k
- Antiokhia
Büyük Menderes nehri kıyısında Aydın ili, Karacasu ilçesi, Başaran Köy
- İnci Dizisi
Dönüşümlü, iki dar bir uzun kabarık tanelerden oluşan bir astragali sü
- Detay Natüralizmi
Bir sanat yapıtındaki ayrıntıların titiz bir gözlem sonucu son derece
