Türkçe-Dil Bilgisi terimi olarak Kelime: 1. Tek başına anlamı olan ya da cümle kuruluşlarında anlamın tamamlanmasına yardım eden ses veya ses topluluğuna sözcük (kelime) denir.
2. Bir veya birden çok heceli ses öbeklerinden oluşan, aynı dili konuşan kişiler arasında zihinde tek başına kullanıldığında somut veya soyut bir kavrama karşılık olan yahut da somut ve soyut kavramlar arasında geçici ilişkiler kurmaya yarayan dil birimi. Söz, sözcük.
2. Bir veya birden çok heceli ses öbeklerinden oluşan, aynı dili konuşan kişiler arasında zihinde tek başına kullanıldığında somut veya soyut bir kavrama karşılık olan yahut da somut ve soyut kavramlar arasında geçici ilişkiler kurmaya yarayan dil birimi. Söz, sözcük.
Benzer Türkçe-Dil Bilgisi Terimleri:
- İşaret
Anlam yükletilen şey, anlamlı iz, im. Belirti, gösterge, alamet.
- Ad (isim) Cümlesi
1- Yüklemi ek eylemle çekimlenmiş bir ad ya da ad soylu sözcüğün bulun
- Karşıt Anlamlı Sözcükler
Nesne, durum, görev, iş, hareket bakımından birbirine karşıt (zıt) kav
- Mürsel Mecaz
Ad aktarması ile ilgili bilgilere bakınız.
- Roman
1- Toplumların ve fertlerin başından geçmiş veya geçmesi mümkün olayla
- Cümle Dışı Öge
Cümlenin içinde yer alan ancak cümlenin ögesi olmayan sözcük ya da söz
- Yaklaşma Eylemi
Eylemin "neredeyse, az kalsın" anlamını kazandığı "eyazmak" biçimindek
- Belgisiz Sıfat
1. Kişileri, nesneleri ve diğer kavramları karşılayan adları; sayı, mi
- Belirtisiz Ad Tamlaması
Tamlayanı tamlayan eki (-in/ -nin) almayan ad tamlaması.
- Basit Cümle
1- Tek yargı bildiren, içinde herhangi bir fiilimsi bulunmayan ve bir
