Türkçe-Dil Bilgisi terimi olarak Kelime: 1. Tek başına anlamı olan ya da cümle kuruluşlarında anlamın tamamlanmasına yardım eden ses veya ses topluluğuna sözcük (kelime) denir.
2. Bir veya birden çok heceli ses öbeklerinden oluşan, aynı dili konuşan kişiler arasında zihinde tek başına kullanıldığında somut veya soyut bir kavrama karşılık olan yahut da somut ve soyut kavramlar arasında geçici ilişkiler kurmaya yarayan dil birimi. Söz, sözcük.
2. Bir veya birden çok heceli ses öbeklerinden oluşan, aynı dili konuşan kişiler arasında zihinde tek başına kullanıldığında somut veya soyut bir kavrama karşılık olan yahut da somut ve soyut kavramlar arasında geçici ilişkiler kurmaya yarayan dil birimi. Söz, sözcük.
Benzer Türkçe-Dil Bilgisi Terimleri:
- Anlamca Kaynaşmış (Deyimleşmiş) Birleşik Fiil
Birleşik fiillerin kalıplaşma yoluyla anlam değiştirerek deyimleşmiş o
- İşteş Fiil
Fiilde anlatılan işin birden fazla özne tarafından birlikte veya karşı
- Ses Düşmesi
Kimi sözcüklerin çekimlenişinde veya türeyişinde, bir sesin düştüğü gö
- Duraklama
Duraklamak durumu, eylemsizlik.
- Kısa Hece
Yalnızca ünlü veya ünsüz +ünlü kuruluşunda olan hece; ünlüsü kısa olan
- Birleşik Zaman
Yalın zamanlı ve çekimli bir eylemin -di (i-di), -miş (i-miş), -se (i-
- İstiare
Eğretileme Bilgilerine Bakınız.
- İlgi Eki
Eklendiği ad ile başka bir ad arasında, asıl görevi itibariyle ilgi ba
- Birleşik Cümle
1- Temel cümlenin bir öğesi durumunda bulunan yan cümlecikten oluşan c
- Yardımcı Ünsüz
İki ünlünün bir araya gelmesini sağlayan çoğunlukla "y, n" ünsüzleri.
