Türkçe-Dil Bilgisi terimi olarak Kelime: 1. Tek başına anlamı olan ya da cümle kuruluşlarında anlamın tamamlanmasına yardım eden ses veya ses topluluğuna sözcük (kelime) denir.
2. Bir veya birden çok heceli ses öbeklerinden oluşan, aynı dili konuşan kişiler arasında zihinde tek başına kullanıldığında somut veya soyut bir kavrama karşılık olan yahut da somut ve soyut kavramlar arasında geçici ilişkiler kurmaya yarayan dil birimi. Söz, sözcük.
2. Bir veya birden çok heceli ses öbeklerinden oluşan, aynı dili konuşan kişiler arasında zihinde tek başına kullanıldığında somut veya soyut bir kavrama karşılık olan yahut da somut ve soyut kavramlar arasında geçici ilişkiler kurmaya yarayan dil birimi. Söz, sözcük.
Benzer Türkçe-Dil Bilgisi Terimleri:
- Açık Oturum
1- Geniş halk kitlelerini ilgilendiren konuların, yine bu kitlelere o
- Gereklilik Kipi
Belirli bir zamana girmeyen, fiilin gösterdiği oluş ve kılışın yapılma
- Ünlü Uyumu
Ünlülerin kalınlık-incelik ya da düzlük- yuvarlaklık durumlarına göre
- Belirteç Tümleci
Yüklemi zaman, durum, miktar, ölçü, yer yön ve soru yönünden gösteren
- Anlam Kayması
Sözcüğün eskiden yansıttığı kavramdan bütünüyle farklı, yeni bir kavra
- Sesteş (Eş Sesli) Sözcükler
Yazılışları ve okunuşları aynı olduğu halde, anlamları tamamen farklı
- Tür Adı
Aynı türden olan varlıklara soyut kavramlara verilen genel ad: ağaç, a
- Tezlik Fiili
-(y)ı/ -(y)u'lu zarf-fiilin üzerine "tezlik", "çabukluk" gösteren ver-
- Ad Soylu Sözcük
Eylem dışındaki mastar eki alamayan sözcükler.
- Ana Dili
1. Tanım: İnsanın doğup büyüdüğü aile ve soyca bağlı bulunduğu toplum
