Türkçe-Dil Bilgisi terimi olarak Kelime: 1. Tek başına anlamı olan ya da cümle kuruluşlarında anlamın tamamlanmasına yardım eden ses veya ses topluluğuna sözcük (kelime) denir.
2. Bir veya birden çok heceli ses öbeklerinden oluşan, aynı dili konuşan kişiler arasında zihinde tek başına kullanıldığında somut veya soyut bir kavrama karşılık olan yahut da somut ve soyut kavramlar arasında geçici ilişkiler kurmaya yarayan dil birimi. Söz, sözcük.
2. Bir veya birden çok heceli ses öbeklerinden oluşan, aynı dili konuşan kişiler arasında zihinde tek başına kullanıldığında somut veya soyut bir kavrama karşılık olan yahut da somut ve soyut kavramlar arasında geçici ilişkiler kurmaya yarayan dil birimi. Söz, sözcük.
Benzer Türkçe-Dil Bilgisi Terimleri:
- Çoğul Ad
Aynı tür varlıkların birden fazlasını anlatan isimlere çoğul isimler d
- Ad Kökü
Somut veya soyut varlıkları veya onların vasıf, durum ve ilişkilerini
- Vasıta Grubu
+la vasıta eki almış bir ad ögesinin başka bir ad ögesi ile kurduğu ke
- Resmi Dil
Resmi nitelik taşıyan işlemlerde kullanılması zorunlu dil.
- Addan Ad Türeten Ekler
Adlara ve ad soylu kök ve gövdelere gelerek anlamca eskisinden farklı
- Eklemeli Dil
Sözcük sonuna veya başına ek alan dil.
- Harf
Bir dilin başlıca seslerini yazıda göstermeye yarayan ve alfabeyi oluş
- Sözlük anlamı
Bir kelimenin herkes tarafından bilinen, sözlüklerin yansıttığı ilk ve
- Yalın durumu
Adın herhangi bir ek almamış yalın durumu: bal, ev, gönül, işçilik vb.
- Ünlü
Ciğerlerden gelen havanın ağız kanalında herhangi bir engele uğramadan
