Tarih terimi olarak Halkçılık: Toplumun bireyleri arasında eşitliği gözetmek, toplum içinde hiç bir kişiye, topluluğa ayrıcalık verilmesini kabul etmemek, bireyleri tek ve eşit bir varlık tanımak, onun yararına çalışmaktır. Atatürkçülüğün altı temel ilkesinden biridir.
Edebiyat terimi olarak Halkçılık: Fransız edebiyatında, 1929 yılında Leon Lemonnier ve Andre Therive'nin öncülüğünde ortaya çıkan bir edebiyat akımı.
Sosyal Bilgiler terimi olarak Halkçılık: Halkçılık, devletin siyasi, ekonomik ve kültürel alandaki hizmetlerin tüm halka yönelik olmasını amaçlayan bir ilkedir. Halkın eşitliğini, refah ve mutluluğunu amaçlar.
Özellikleri:
- Halk devlet yönetimine katılır. Temelinde demokrasi vardır.
- Herkes kanunlar önünde eşit haklara sahiptir.
- Cumhuriyetçiliğin ve milliyetçiliğin doğal bir sonucudur.
- Toplumda sınıf ayrımına karşıdır. Hiçbir kişiye, aileye, zümreye ayrıcalık tanınamaz.
- Eşitlik, dayanışma, sosyal devlet bu ilkeyle ilgilidir.
Özellikleri:
- Halk devlet yönetimine katılır. Temelinde demokrasi vardır.
- Herkes kanunlar önünde eşit haklara sahiptir.
- Cumhuriyetçiliğin ve milliyetçiliğin doğal bir sonucudur.
- Toplumda sınıf ayrımına karşıdır. Hiçbir kişiye, aileye, zümreye ayrıcalık tanınamaz.
- Eşitlik, dayanışma, sosyal devlet bu ilkeyle ilgilidir.
Benzer Sosyal Bilgiler Terimleri:
- Cebeci Ocağı
Orduya ait silahların yapımı, bakımı, tamiri ve cephanelerin korunması

- Has
Hükümdara özgü olan. Osmanlı Devleti'nde yıllık geliri 100.000 a

- İtibar
Saygı görme, değerli, güvenilir olma durumu, saygınlık, prestij.

- Mükellef
Bir şeyi yapmakla sorumlu yükümlü olma durumudur.

- Çatışma
Bir ya da birden çok kişinin herhangi bir konu üzerinde anlaşamadığı z

- Ekvator
1. Yeryuvarının eksenine dik olarak geçtiği ve yeryuvarını iki eşit pa

- İhsan
1. İyilik etme, iyi davranma.
2. Bağışlama, bağışta bulunma.

- Katılımcı eylem araştırması
Hakkında araştırma yapılan deneklere araştırmanın amacı ve prosedürünü

- Etkin Yurttaş
Devlet veya kurumların geleceklerini belirlenmesinde yönetiminde olmas

- Zalim
Acımasız ve haksız davranan, kıyıcı.


