Türkçe-Dil Bilgisi terimi olarak Ek Fiil: Eski Türkçede er- yardımcı fiilinin er->ir->i- biçiminde ekleşmesinden oluşan, ad soylu kelimelerin yüklem olarak kullanılmasını sağlayan ve birleşik fiil çekimlerinde de görev alan fiil. Şahıslara göre çekiminde +ım/+um, +sın/+sun, +sınız/+sunuz, dırlar/+durlar şekillerine girer: çalışkan+ım, çalışkan+sın, çalışkan+dır, çalışkan+ız, çalışkan+sınız, çalışkan+dırlar gibi. Ek fiilin olumsuzu değil kelimesi ile kurulur: Eski değildir. Ek fiilin hikaye, rivayet ve şart biçimleri şahıs ekleri ile genişletilmiş -dı/-du, -mış/-muş, -sa ekleri ile kurulur: çalışkan-dım (<çalışkan-i-dim), çalışkan değildim (<çalışkan değil-i-dim) vb.
Benzer Türkçe-Dil Bilgisi Terimleri:
- Bağlaç
1. İki sözcüğü, iki sözcük öbeğini, iki cümleyi birbirine bağlayan söz
- Mektup
Birbirlerinden uzaktaki insanların, anlaşmak ve haberleşmek amacıyla y
- Konferans
Bilim iddiası taşıyan konuşma; bilginlerin, fen adamlarının, sanatçıla
- Ünlem Grubu
Bir ünlem ile bir veya daha fazla ad ögesinin oluşturduğu kelime grubu
- Ortak Nesne
Birleşik cümlelerde birbirinden farklı kılışları gösteren fiillerin an
- Bağ Eylem
Zarf fiil.
- Tekil Ad
Aynı cinsten olan varlıklardan bir tanesini anlatan adlara tekil ad de
- Sohbet (Söyleşi)
Sohbet, bir konuyu fazla derinleştirmeden, karşınızda biri varmış da o
- Nesne (Düz Tümleç)
Yüklemin anlattığı iş, oluş veya hareketten doğrudan doğruya etkilenen
- Özdeyiş
Bir düşünceyi, bir duyguyu, bir ilkeyi kısa ve kesin bir biçimde anlat
