Edebiyat terimi olarak Doğalcılık (Natüralizm): 19. yy sonu ve 20. yy başında etkili olmuştur. Edebiyatta gerçeklik geleneğini daha da ileri götüren doğalcılar, gerçekleri ahlâksal yargılardan, seçici bir bakıştan uzak bir anlatımla ve tam bir bağımlılıkla anlatmayı amaçlar. Doğalcılık, bilimsel belirlenimciliği benimsemesiyle gerçeklikten ayrılır. Doğalcı yazarlar, insanı ahlâksal ve akılsal nitelikleriyle değil, fizyolojik özellikleriyle ele alır. Doğalcı yaklaşıma göre, çevrenin ve kalıtımın ürünü olan bireyler, dıştan gelen toplumsal ve ekonomik baskılar altında ezilir, içten gelen güçlü içgüdüsel dürtülerle davranırlar. Yazgılarını belirleyebilme gücünden yoksun oldukları için yaptıklarından sorumlu değildirler.
Benzer Edebiyat Terimleri:
- Bâde
Halk ve Divan edebiyatında "şarap" anlamında kullanılır. Ama tasavvuf
- Kesik
Halk edebiyatımızda hece sayısı 7 ve 8 olan şiirlerin genel adı.
- Katar
Halk edebiyatında alt alta sıralanan dörtlüklerin hepsine birden katar
- AhsenüL Kasas
Kıssaların, hikayelerin en güzeli. Bu deyim, Kur'an-ı Kerim'de Yusuf S
- Düzyazı Şiir (Mensur Şiir)
Ölçü, uyak gibi kurallara uymadan, konuşma dilinin havası içinde yazıl
- Galat
Yanlış anlamına gelir. Bir kelimenin ilk veya kitapta yazılmış şeklind
- Şiveye Mugayeret
Şivesizlik. Dili kuralları dışında kullanmak. Türk dilini iyi bilmemek
- Düğümleme
Bir söz yazıdan istenilen anlamı çıkarmayı, o yazıyı kavramayı engelle
- Kinaye
Bir sözcüğü hem gerçek hem de mecazi anlamda kullanarak maksadı üstü ö
- Makta
Gazel ya da kasidenin son beyti.
