Edebiyat terimi olarak Doğalcılık (Natüralizm): 19. yy sonu ve 20. yy başında etkili olmuştur. Edebiyatta gerçeklik geleneğini daha da ileri götüren doğalcılar, gerçekleri ahlâksal yargılardan, seçici bir bakıştan uzak bir anlatımla ve tam bir bağımlılıkla anlatmayı amaçlar. Doğalcılık, bilimsel belirlenimciliği benimsemesiyle gerçeklikten ayrılır. Doğalcı yazarlar, insanı ahlâksal ve akılsal nitelikleriyle değil, fizyolojik özellikleriyle ele alır. Doğalcı yaklaşıma göre, çevrenin ve kalıtımın ürünü olan bireyler, dıştan gelen toplumsal ve ekonomik baskılar altında ezilir, içten gelen güçlü içgüdüsel dürtülerle davranırlar. Yazgılarını belirleyebilme gücünden yoksun oldukları için yaptıklarından sorumlu değildirler.
Benzer Edebiyat Terimleri:
- Folklor
Bir halkın geçmişten bu yana oluşturduğu geleneklerin. inançların, tör
- Te'lif
Eser yazmak.
- Gerilim
Okuyucu ya da izleyicide merak ve korku duygularını uyandırarak, endiş
- Gramer
Bir dili meydana getiren ses, sözcük yapılışı, sözcük haznesi, anlam d
- Lügaz
Herhangi bir varlık ya da nesnenin özelliklerini anlatarak şiir biçimi
- Vodvil
Amacı seyirciyi güldürmek olan, kaba nüktelerle örülmüş, şarkılı-müzik
- Müsemmen
Divan şiirinde sekiz dizelik bentlerden oluşan nazım biçimi.
- Çehov Tarzı Hikâye
Olaydan çok insanın belli bir zaman dilimindeki durumunu anlatan, günl
- Sebk-i Hindî
Divan edebiyatında kullanılan bir üslup. Terim, "Hint tarzı, Hint üslû
- Gnomik
Anlamlı sözleri nazımla anlatan manzum türü.
