Edebiyat terimi olarak Doğalcılık (Natüralizm): 19. yy sonu ve 20. yy başında etkili olmuştur. Edebiyatta gerçeklik geleneğini daha da ileri götüren doğalcılar, gerçekleri ahlâksal yargılardan, seçici bir bakıştan uzak bir anlatımla ve tam bir bağımlılıkla anlatmayı amaçlar. Doğalcılık, bilimsel belirlenimciliği benimsemesiyle gerçeklikten ayrılır. Doğalcı yazarlar, insanı ahlâksal ve akılsal nitelikleriyle değil, fizyolojik özellikleriyle ele alır. Doğalcı yaklaşıma göre, çevrenin ve kalıtımın ürünü olan bireyler, dıştan gelen toplumsal ve ekonomik baskılar altında ezilir, içten gelen güçlü içgüdüsel dürtülerle davranırlar. Yazgılarını belirleyebilme gücünden yoksun oldukları için yaptıklarından sorumlu değildirler.
Benzer Edebiyat Terimleri:
- Mizahi
Güldürme amacı güden, gülmece niteliği taşıyan.
- Durak
Hece vezniyle yazılmış şiirlerde dizelerin belli bölümlere ayrıldığı y
- Çaprazlama
Bir cümlede ya da bir dizede daha önce geçen sözcüklerin sırasını, değ
- Arkaizm
1- Bir anlatıda dilden kaybolmuş ya da geçerliliğini yitirmiş sözcükle
- Nesir (Düz Yazı)
Duygu, düşünce ve hayallerin dilgilgisi kurallarına uygun cümleler içi
- Ritim
1- Şiirde, hecelerdeki vurgu, uzunluk, kısalık, kalınlık, incelik, yük
- Oratoryo
Kutsal konuları işleyen, oyun ögesi bulunmayan, bestelenmiş manzume.
- Mizah
Olayları, durumları, kişileri gülünç yönleriyle yansıtan yapıtların bu
- Mensure (Mensur Şiir)
Duygu, düşünce, yaşam ya da hayalleri şiir inceliğinde anlatan düzyazı
- Parodi
Ağırbaşlı, ciddi bir yapıtın tümünü ya da bir bölümünü, biçimsel özell
