Uzay ve Astronomi terimi olarak Başucu: Gözlemcinin bulunduğu noktadaki düşey doğrultusunun, gök küresini deldiği kabul edilen noktadan, gözlemcinin çevren düzlemi üstünde bulunan nokta, zenit.
Benzer Uzay ve Astronomi Terimleri:
- Zaman Büyümesi
Bağlılık kuramına göre devinmeden ileri gelen, hıza bağlı olarak artan
- Kablosuz Aletler
Kablosuz aletler, ilk olarak Ay yüzeyinde kullanılmak için tasarlanan
- Burçlar Kuşağı
Gök küresinde, tutulumun geçtiği ve üzerinde on iki burcun eşit aralık
- Akan Yıldız
Yerin atmosferine girince sürtünmeden dolayı ısınarak akkor haline gel
- Optik Derinlik
Bir madde katmanı içinden geçen ışığın soğrulma oranını veren büyüklük
- Bolometrik Işınım Gücü
Işınım yapan bir cismin tüm yüzeyinden uzaya birim zamanda yaydığı ışı
- Işınım Yeğinliği (Şiddeti)
Işınım yapan bir cismin; birim zamanda, birim alandan birim uzay açıya
- Uzay
1. Gözlem aletleri ile ulaşılabilen nokta arasındaki varlık alanı başk
- Nova
Parlaklığı birden bire artan (on - onüç kadir) ve maksimuma ulaştıktan
- Dolanma Dönemi
Bir kez dolanma için gerekli zaman.
