Arkeoloji terimi olarak Barbotin: Keramiklerin süslenmesinde kullanılan bir teknik. Doğrudan kabın üzerine (astarsız) yine keramik hamuru yapıştırmak yoluyla bir takım kabarık figürlerin işlenmesi.
Benzer Arkeoloji Terimleri:
- Klasik Dönem
M.Ö. 480-330 yıllarını içine alan sanatın ulaştığı altın çağı ifade ed
- Son Cemaat Yeri
14. yüzyıldan itibaren cami ve mescitlerde yaygın olarak kullanılan, a
- Granülasyon
Toplu iğne başı büyüklüğündeki madeni tanelerin ısıtılarak yan yana ya
- Külliye
Değişik işlevli yapılardan meydana gelen yapılar topluluğuna verilen a
- Eustyl
Sütunlar arasındaki 2 ¼ alt sütun çapına eşit "iyi" açıklık.
- Vomitorium
İzleyicilerin tiyatroya giriş çıkışlarını sağlayan üstü kapalı geçite
- Roma Dönemi
M.Ö. 30 - M.S. 395 yıllarını kapsayan dönem.
- Propylon (Propylaia)
Yunan ve Roma mimarisinde anıtsal kapılara verilen ad. Tapınak ya da k
- Çan Kulesi
Kilise çanının bulunduğu yapı. Başlı başına bir mimari yapıt sayılabil
- Naiskos
Eski Yunanistan'da küçük tapınaklara verilen ad.
