Osmanlıca terimi olarak Alaya Binmek: Resmi sıfatı olan şahısların, bayramlarla resmi günlerde yapılan alaylara iştiraklerini ifade eden bir tabirdi. Eskiden alaylara atla iştirak edildiği için, alaya binmek tabiri de oradan kalmıştır.
Benzer Osmanlıca Terimleri:
- Akkâse
Yazmalarda, kâğıdın kenarı ve orta kısmı, hem ahengi hem de düzeni sağ
- Lakin
Ancak, fakat, (bağlaç : ama)
- Molla
Büyük kadı, Kadı'nın bir üst derecesi, eyalet kadısı.
- Cenah
Ordunun merkeze göre iki yandan her biri.
- Tulumbacı
Yangın söndüren kişi, bu günkü itfaiyeci.
- Tekke
Genellikle yerleşim merkezlerine veya bu merkezlerin yanında yer alan
- Tabhane
Osmanlı imparatorluğunda Misafirhane. Dinî yapıların bir bölümü olup,
- Silahtar
Padişah ve vezir gibi devlet ileri gelenlerinin silahlarını koruyan ve
- Yeniçeri Ağası
Yeniçeri ocağının komutanı.
- Küfeki Taşı
Basınç altında kaynaşmış kum taneciklerinden oluşmuş, işlenmesi nispet
